آب کشاورزی

در ادوار گذشته مردم جهت تامین آب زراعی خود مجبور بودند از بند و دول آب را از اعماق چاه به سطح زمین بیاورند.گاهی اوقات کشاورزان به حفر قنات می پرداختند و آثاری از آن در اطراف کوه کوره مانند تنگ نارک هنوز پابرجاست . اما با پیشرفت تکنولوژی و صنعت اغلب کشاورزان برای تامین آب مورد نیاز کشاورزی ، با حفر چاههای عمیق و نیمه عمیق و قرار دادن پمپ و تلمبه های برقی ، دیزلی و بنزینی بر روی چاهها به راحتی باغها و زراعات خود را آبیاری می کنند . مصرف بی رویه آب زیرزمینی باعث کم آب شدن چاه ها شده که طی سالیان متوالی صورت گرفته و میزان رضایتمندی کشاورزان و تولید محصولات اعلا کم شده است.

بسته به موقعیت چاه در شرایط جغرافیایی شیرین یا شور بودن آب بخوبی حس میشود و بنابر سنجش میزان املاح کشاورز نوع بذر را انتخاب میکند.در نواحی دریاچه درختان نخل ، گز ، و تا حدی گندم رشد میکنند و درزمینهای کوهپایه  ای مرکبات ،اوکالیپتوس،کنجد و امثال آن کشت میشود.

محصولاتی که در دهستان بهتر رشد می کنند گندم،جو،کنجد،ذرت،پنبه و صیفی جات،سیب زمینی،سبزیجات،مرکبات و نخل میباشند که مردم دهستان بیشتر به کشت گندم،کنجد و جو میپردازند.